• Contact
  • Contact

94% van de deelnemers

zegt dat Landmark een diepgaand en blijvend verschil in hun leven heeft gemaakt.

Dus wat is Het Landmark Forum?

En wat is het doel ervan? Amelia Hill, een reporter voor de London Observer, besloot om meer te weten te komen over het Landmark Forum. Wat zij ontdekte over het Landmark Forum - en over zichzelf - zal u verrassen.

The Observer
Amelia Hill, december 2003

Ik doe geen plotse revelaties. Ik verander niet plots van geloofsovertuiging of heb geen levensveranderende bewustwordingen en heb nooit iets ervaren dat in de verste verte lijkt op een doorbraak.

Ik heb nooit een zelfhulpboek gelezen en beschouw mijzelf als immuun voor uittredingen. Mediteren vind ik saai en de weinige keren dat ik yoga heb geprobeerd, was ik uiteindelijk onverklaarbaar kwaad.

Wat ik vooral niet doe is voor 200 mensen gaan staan die openlijk praten over delen, liefhebben en persoonlijke reizen en zich verontschuldigen om a lles verkeerd in te zien. Met uitzondering van vorige dinsdag toen ik dat blijkbaar wel deed.

Dit vond zo plaats. Toen ik mij inschreef voor een cursus van Landmark Education, wou ik meer te weten komen over de geruchten die ik had gehoord over een cursus die intelligente, voornamelijk kleinburgerlijke professionals veranderde in vreemde robotten.

Naar verluidt verloren studenten alle besef van henzelf en begonnen zij 's avonds laat geliefden op te bellen om lang vergeten argumenten ter sprake te brengen terwijl zij zichzelf hekelden voor echte en ingebeelde figuren Landmark is niet tevreden met gewoonweg het leven van zijn studenten te veranderen, maar belooft het geheim te onthullen wat het betekent om mens te zijn en garandeert hen een toekomst die fantastischer is dan zij zich kunnen voorstellen.

Voor £275 en 39 uren van mijn tijd leek dit een aanbod dat de moeite was om te overwegen. In mijn hoofd had ik echter reeds een artikel opgesteld over een maatschappij die zo behoeftig was dat zelfs zijn ontwikkelde elite stom genoeg was om zich te laten afzetten voor dergelijke onduidelijke, absurde beloftes.

Sufferds of niet, Landmark heeft tijdens de laatste twee jaar verbazingwekkend veel aandacht gekregen. Terwijl de meeste bedrijven zichzelf feliciteren voor het behalen van een groei van 6 procent, kan Landmark bogen op een gestadige stijging van 10 procent in klanten over 100 steden en 21 landen.

Meer dan 125.000 mensen in de wereld namen vorig jaar deel aan cursussen van Landmark. In 2001 bedroegen de inkomsten van de organisatie USD 56 miljoen, hoewel zij met moeite herstelt van de vernieling van zijn hoofdkantoor in de Twin Towers in New York.

Maar het is echter in het cynische Groot-Brittannië dat de organisatie goudgeld verdient en per maand meer dan 1.050 studenten aantrekt, 80 procent waarvan deelnemen aan een tweede cursus.

Toen ik vorige studenten vroeg wat de cursus hen had geleerd, leverde dit niets op: zij spraken enthousiast over transformaties en doorbraken, inzichten en mogelijkheden terwijl zij vaag bleven over hoe deze magie werd verkregen. Het was duidelijk dat de enige manier om meer te weten te komen over de cursus zelf deelnemen was. Drie weken geleden deed ik mij dus voor als een human resources manager van een niet nader omschreven bedrijf uit de stad en schreef mezelf in.

Licht ongerust ging ik vrijdagmorgen zitten in de volledig witte spreekzaal in de gehuurde kantoren van Landmark Education in Noord-Londen. Ik had drie dagen lezingen in het vooruitzicht, waarbij elke dag 15 uren aansleepte en blijkbaar bedoeld was om mij van mijn slaap te beroven. Niettemin werd ik een transformatie beloofd tegen maandagmorgen.

Wij zitten in rijen. Op het podium voor ons neemt de 53-jaar oude Jerry Baden plaats op een regisseursstoel en knippert naar ons met donkere ogen. Onder hem zitten 160 studenten, tussen de 18 en 84 jaar, waarvan de meeste dertigers zijn. Er is een redelijk gelijk evenwicht tussen de geslachten en wij vormen een redelijk vertegenwoordigde etnische groep.

Op de verdieping onder ons nemen 100 afgestudeerden van het Forum deel aan de geavanceerde cursus voor £495 . Twee verdiepingen lager nemen nog eens 100 studenten deel aan het Zelfexpressie en Leiderschapsprogramma (£90 ). Het gebouw stroomt praktisch over van de ontluikende transformaties.

De mensen zien er ongerust uit. Er wordt flink met het haar gevlochten, veel van plaats veranderd en men kijkt snel, heimelijk rond in de zaal: iedereen vraagt zich af wat zij hier doen.

Jerry bestookt ons met gewichtige beweringen: Landmark Education is volgens hem zo krachtig dat deze cursus ons leven zal veranderen. Iedereen zal veranderen, maar elkeen op een ander tijdstip: net zoals popcorn poffen wij op verschillende tijdstippen.

'Maar niet alle popcorn poft', denk ik en geraak tijdelijk in paniek omdat ik vast en zeker die laatste korrel zal zijn die verbrand en zwart op de bodem van de pan zal blijven.

Jerry stevent voort. Om te kunnen poffen moeten wij bereid zijn om te worden gecoacht. Hij benadrukt dat wij geen waarnemers mogen zijn, een woord dat gegarandeerd angst in mijn ziel zal aanjagen. Hij lijkt me recht aan te kijken. Ik schop mijn notebook onder mijn stoel en zit rechtop.

Er zijn regels. Het is essentieel dat wij het tijdschema volgen, toiletpauzes worden afgeraden. zelfs het missen van een minuut kan onze kans op transformatie in gevaar brengen. Wij gaan gedurende drie tot vier uur aaneen werken. Tijdens korte pauzes moeten wij huiswerk doen. Er is een maaltijdpauze in de vroege avond en meer huiswerk nadat de dag voorbij is. Notities nemen, niet voorgeschreven medicijnen en alcohol zijn verboden en wij moeten ons openstellen voor alle suggesties.

Worden wij meegesleept in gevaarlijke goedgelovigheid? Wij bespreken dit angstvallig in hoekjes tijdens onze eerste pauze. Speelt men met onze gedachten? Is dit hoe men hersenspoeling begint? Wij gluren over onze schouders en wij fluisteren om te zien of men ons gadeslaat. Gerustgesteld door de gedachte dat wij ons allemaal ongerust voelen, beginnen wij te ontspannen. Wij beginnen op een actieve manier verantwoordelijkheid te nemen voor elkaar en een gemeenschap wordt gevormd.

Over de volgende drie dagen worden wij kennis bijgebracht over diverse filosofieën, psychologie en religieuze theorieën, geïllustreerd door lezingen uit boeken, toneelstukken en één gedetailleerde beschrijving van de gehele intrige van Citizen Kane. Met inbegrip van het einde.

De uiteengezette theorieën pikken ideeën uit van existentiële filosofie en motivatiepsychologie. Zij omvatten aspecten van de psychecybernetica van Maxwell Maltz, het Zenboeddhisme, Allan Watts en Freud. Schaduwen van Abraham Maslow, Hindoeïsme, Dale Carnegie, Norman Vincent Peale en P.T. Barnum zweven door de hele gebeurtenis.

Wij worden aangemoedigd om onze ervaringen te delen en, naar het voorbeeld van Oprah wat wij moeten doen met een podium en een neurose, begeven mensen zich in volle haast naar de microfoon zodat Jerry hun verhalen van verwaarlozing door ouders, sociale deprivatie en emotionele moeilijkheden kan verwoesten. Het is nuttig maar geen rocket science en ik bleef onverstoord. Wij zitten nu al bijna 13 uur op dezelfde harde stoelen. Ik verveel mij en heb rugpijn.

Nog twee uur voordat wij naar huis mogen. Tegen die tijd is mijn laatste trein reeds lang vertrokken. Ik begin chagrijnig te worden. Ik vermoed dat ik mijn geduld verlies om te worden gecoacht.

De volgende morgen nemen wij opnieuw plaats. Iedereen op mijn rij heeft uren aan hun huiswerk gespendeerd. Ik heb mij daarentegen ontspannen door P.G. Wodehouse te lezen en de cursus te bekritiseren met mijn vriend. Ik voel mij slecht.

Ik heb reeds beter de dag begonnen. Ik vind het zelfvertrouwen van Jerry onverdraaglijk en ben geïrriteerd door zijn overtuiging dat hij ons beter kent dan wijzelf. En toch word ik geleidelijk geforceerd om toe te geven dat hij misschien wel gelijk heeft.

Een voor een hekelt Jerry diegene die de microfoon ter hand nemen om te klagen over hoe moeilijk, hard en oneerlijk hun leven is geweest. Hij duwt hen door fasen van woede, tranen en miskenning totdat zij geconfronteerd worden met hun eigen waanideeën, misleidingen en vindingrijkheid.

Jerry weet dat hij gewonnen heeft. Nu dat wij klaar zijn om te worden gekneed, lanceert hij zijn granaat. Voor iedere relatie die gefaald heeft, is het aan ons om dit te herstellen. En nu. In de volgende pauze. Is het tijd voor dit telefoongesprek.

Hij vraagt om onze hand op te steken om aan te geven wie wil bellen. Er worden een paar handen opgestoken. Te weinig voor Jerry, die ons zegt om het gesprek te beginnen met de woorden: 'Ik heb u onrecht aangedaan door...', 'Ik heb mij gestoord aan...' of 'Het spijt mij dat...'.

Er worden nu meer handen opgestoken en Jerry blijft doorgaan. Huilende openhartige gesprekken vinden plaats in publieke wandelgangen terwijl eens onverbiddelijke gevoelens van leed en recriminatie veranderen in verzoening in een paar korte zinnen.

Ik bel niemand op, ik voel dat ik niemand heb om te bellen, maar ik zie hoe moedig en sterk anderen zijn om dit wel te doen. Ik begin mij af te vragen of mijn gevoel van stabiliteit wordt veroorzaakt door mijn gezond zelfbewustzijn of een diepgewortelde ontkenning. Ik begin na te denken over het laatste.

Landmark werd ervan beschuldigd om een sekte te zijn, maar daar bespeur ik niets van. In plaats van ons af te scheiden van onze families en vrienden, werd ons gezegd dat geen enkele relatie verloren was om weer tot leven te worden gebracht, geen enkele liefde te koud was om te worden opgewarmd.

Een meisje dat klaagt dat zij zich niet intiem kan voelen met haar eigen moeder, beseft dat zij zich nooit heeft hersteld van haar strijd om een jong gezin alleen op te voeden.

'U was bang voor uw moeder toen u vier jaar oud was en u hebt deze vrees sindsdien nooit verloren', aldus Jerry. Diezelfde avond belt ze haar moeder.

'Ik besefte niet eens dat ik dit deed omdat dit zo'n vertrouwd gevoel was', zegt ze de volgende dag. 'Het is pas nu dat ik niet langer bang ben voor haar dat ik besef hoe dit onze relatie heeft beïnvloed'.

De derde dag willen de mensen zich losrukken om hun nieuw zelfvertrouwen te gaan testen aan de werkelijkheid. Iedereen maakt plannen, loopbanen worden opnieuw kracht gegeven en levens worden herzien.

Ik wens dat ik hieraan kon deelnemen, maar, naast het herkennen van een paar nuttige levenstips, blijf ik achterwege. Uiteindelijk besef ik dat ik mijn belofte breek om bereid te zijn om te worden gecoacht. Ik besluit om te stoppen met analyseren, en geef Jerry mijn vertrouwen. De woorden klinken buitengewoon in mijn mond: dit doe ik normaal niet.

Als gedeeltelijke indringer vind ik niet dat ik het recht heb om naar de microfoon te grijpen maar tijdens de volgende pauze vraag ik Jerry om me te tonen hoe ik een eens sterke relatie opnieuw leven kan inblazen.

'Wij doen anderen onrecht aan zodat wij gelijk kunnen hebben en je hebt zo graag gelijk, nietwaar?' zegt hij. Ik besef dat zijn woorden mijn mening over niet alleen deze relatie maar andere zal veranderen.

Ik heb wat moeite maar begin vaag te begrijpen wat hij bedoelt. Als mijn vriend wat zij deed niet als verkeerd beschouwde, zijn er ten minste twee versies van haar bedoeling. Als er twee opvattingen zijn van iemands mening, kunnen er wel tientallen zijn. Als er daarom geen absolute waarheid is, dan zegt wat ik ook geloof over iemands bedoelingen meer over mij dan over hen.

Het is alsof ik naalden over mijn benen voel lopen. Ik besef dat ik uiteindelijk heb gepoft. Nu moet ik bellen.

'Zeg gewoon dat je van haar houdt', besluit Jerry en gaat rechtstaan. Ik wil niet dat hij nu weggaat. Ik wil dat hij bij mij blijft en mij advies geeft. 'Is dit niet het enige wat je zeker weet?', vraagt hij. 'Zeg haar gewoon wat je weet dat waar is'. En dat doe ik dan ook. Het is verrassend eenvoudig. Met een telefoontje word ik opnieuw vriend met iemand. Zij zegt me dat zij ook van mij houdt. Ik huil en ben gelukkig.

Twee dagen later, na een onzekere uitstap in de werkelijkheid, keren wij terug om onze ervaringen uit te wisselen. Ik kan geen enkele persoon vinden die zegt dat zijn leven niet verbeterd is.

Wij worden uitgenodigd om de microfoon te grijpen en onze ervaringen te delen. Het is Doug Tucker, een 35-jaar oude verkoper van jacuzzi's uit Stratford-upon-Avon die zijn ervaringen het best onder woorden brengt. Doug is met zijn lengte van bijna 2 meter, een geschoren hoofd en tatoeage van een buldog en de Engelse vlag op zijn biceps zeker niet de professional die de cursus blijkt aan te trekken.

'Als iemand die mij kende voordat ik deelnam aan deze cursus zou gezegd hebben dat ik in dezelfde zaal van een groep mensen zou zitten die applaudisseren en zeggen hoeveel zij van elkaar houden, zou ik hen een pak rammel gegeven hebben', zegt hij. 'En mocht iemand mij gezegd hebben dat ik dingen over mijzelf zou beseffen die ik tijdens de laatste dagen heb beseft, zou ik hen uitgelachen hebben'.

'Deze cursus heeft mij veranderd. En het gekke is dat ik niet eens wist dat ik kon veranderen', zegt hij glimlachend. Het Landmark Forum is geen magie. Het is niet schrikaanjagend of bedrieglijk. Het is in feite eenvoudig gezond verstand dat in een omgeving van verrassende intensiteit wordt overgeleverd.

Het is deze intensiteit die het verschil uitmaakt. Hoewel ieder van ons dezelfde waarheden mogelijk reeds hebben gehoord van vrienden en familie, waren wij te afgeleid door het leven en omgeven door ons verdedigingsmechanisme om te luisteren.

Landmark neemt u weg uit het leven. De drie dagen creëren een waaier van mogelijkheden om nieuwe opinies te proberen en te experimenteren met nieuwe gedragingen.

Ik weet niet of ik elke les zal toepassen in de toekomst, hoewel ik het hoop. Ik ga gewoon Jerry vertrouwen toen hij beloofde dat het net is alsof je een op een fiets rijdt: eens je je evenwicht hebt gevonden, vergeet je het nooit. Hoewel wij nog steeds nu en dan kunnen vallen.

Zeven geheimen
De 'zeven geboden' van het Landmark Forum om een buitengewoon persoon te zijn:

  • Haal u niets op de hals: Je hoeft niet altijd gelijk te hebben, zelfs als je weet dat je gelijk hebt.
  • Wees sterk: Wees oprecht in uw communicaties en neem wat je krijgt.
  • Wees moedig: Aanvaard uw angst (raak deze niet per se kwijt) en handel daarna.
  • Wees vredesgezind: Geef de opvatting op dat er iets mis is.
  • Wees bezielend: Probeer niet ergens te geraken. Geniet volop van het heden.
  • Wees uitnodigend: Deel uw nieuwe mogelijkheden zodanig dat anderen er door worden geraakt, geroerd en geïnspireerd.
  • Wees onredelijk: wat betreft uw verwachtingen van uzelf en anderen met betrekking tot wat u denkt dat zij in staat zijn.

-- (fragment uit de London Observer, 14 december 2003)

Landmark Wereldwijd

Leef een buitengewoon leven
Herdefinieer wat mogelijk is